Op de persconferentie in de aanloop naar de Wereldruiterspelen, het vierjaarlijkse WK van de paardensport, werd Justin Verboomen aangekondigd als de ‘Jezus Christus van de Belgische ruitersport’. Een boutade, maar de Messiaanse uitspraak toont hoe groot zijn impact is. Of al die aandacht en al die lof hem bevallen, is evenwel twijfelachtig. Wendy Laeremans, sportdirecteur van de ruitersportfederatie, weet dat Verboomen de luwte verkiest boven de schijnwerpers. “Vermoedelijk heeft Justin de nacht voor die persconferentie niet geslapen. Hij wordt ziek van zo’n publieke optredens. Het enige wat hem gelukkig maakt, is met zijn paard bezig zijn.”

Niet alleen mediamomenten, maar ook topwedstrijden vormen voor Verboomen een mentale beproeving. Met sigaretten en Red Bull probeert hij de stress te bekampen, maar tot rust komt hij alleen op de brede rug van Zonik Plus. Hij kruipt in zijn bubbel en sluit zich af van de buitenwereld. Ook al reageren hengsten, zoals Zonik Plus, intenser op prikkels, Verboomen loodst zijn lievelingspaard op delicate wijze doorheen al die afleiding.

Verboomen verricht pionierswerk, menen kenners. Hij toont dat je ook met zachte hand de absolute top kan bereiken. Bij hem geen forse bewegingen of tikken met de zweep. Verboomens grootste kwaliteit is de subtiele manier waarop hij met zijn ledematen signalen geeft aan zijn paard. Als een standbeeld zit hij op Zonik Plus. Wim Verwimp, de Antwerpenaar die op zijn 58ste debuteert op het WK in het Duitse Aken, looft de aanpak van Verboomen. “Als hij zich in de stal neerzet, komt Zonik naast hem zitten. Dat paard legt zijn hoofd in de schoot van Justin.”

Samen met zijn Deense concurrente Cathrine Dufour biedt Verboomen een vriendelijker beeld van de sport, wat ook de jury charmeert. Lange tijd stonden paarden tijdens wedstrijden te veel onder stress, waardoor de internationale federatie zijn juryleden opdroeg om harmony en lightness hoger te waarderen dan puur spektakel. Die switch bevoordeelt de zachtaardige Verboomen. Zelfs al beschikken zijn voornaamste rivalen, zoals Dufour en de Duitse Isabell Werth, over betere paarden, toch krijgt onze landgenoot vaak een hogere score van de jury.

“Justin is de toekomst van onze sport”, verklaart Astrid Appels van de gespecialiseerde website Eurodressage. “Zijn paarden zien er altijd gelukkig uit.” De soft power van de Belg vormt niet alleen een stijlbreuk met de aanpak van vele voorgangers en concurrenten, maar moet zelfs een belaagde discipline nieuwe levenskansen bieden. In 2024 lekte een videofilmpje uit waarop de Britse amazone Charlotte Dujardin haar dressuurpaard zo’n twintig slagen met een zweep toedient. De drievoudige olympische kampioene werd geschorst, maar het schandaal tastte de hele discipline aan. Activisten beschouwen de paardensport als een vorm van dierenmishandeling en die beelden ondersteunden hun claim. De sport dreigde zelfs zijn olympisch statuut te verliezen. Een nieuwe mentaliteit was nodig, en die wordt belichaamd door Verboomen.

Veel insiders linken die subtiele aanpak aan het bescheiden karakter van Verboomen, een man die liever fluistert dan roept en die liever luistert dan spreekt. Verboomen runt een bescheiden manège in het Waals-Brabantse Woutersbrakel. Andere wereldtoppers opereren vanuit gigantische complexen die tientallen miljoenen hebben gekost – zwemkanalen, fysiotherapeuten en privékliniekjes inbegrepen – maar bij Verboomen valt de deur bijna uit de stal.

Als man van bescheiden komaf beschikte hij niet over de middelen voor een grondige renovatie. Een verkoop van Zonik Plus, die vele miljoenen had kunnen opbrengen, zou alle financiële problemen in een klap kunnen oplossen. Maar omwille van sportieve en emotionele redenen weigert hij alle aanbiedingen – “Dat paard is als een kind voor mij.” En toen de financiële situatie zo nijpend was, sprongen vrienden bij.

Dat Verboomen pas als late dertiger aan de oppervlakte kwam, lag aan zijn keuze om weinig internationale wedstrijden te rijden. Nadat hij in 2022 voor het eerst zijn neus aan het venster stak op het WK voor jonge paarden, verdween hij twee jaar van de radar. Maar vanaf november 2024 veranderde alles. Tijdens zijn eerste deelname aan een Grand Prix in het Nederlandse Kronenberg zagen toeschouwers een paard en een ruiter die klaar waren om de wereld te veroveren. Na die overwinning nodigde de Belgische federatie hem uit voor Jumping Mechelen, waar hij de Grand Prix Special won.