Op haar slippers komt ze aangesloft. “Is het voor mij alleen?”, vraagt Jana Van lent verbaasd en lichtjes verlegen bij haar persconferentie in het Hilton Metropole Hotel in Birmingham. Aan haar nieuwe status van medaillekandidaat is het nog wat wennen.

Haar entree kenmerkt de 25-jarige Van lent. Ze is onbevangen en vaak oprecht verbaasd over haar eigen prestaties. En die mochten er de laatste twee jaar wel wezen. Ze was vierde op de EK’s veldlopen van 2024 in Antalya en 2025 in Lagoa, en vijfde over tien kilometer bij het EK running in Leuven in april vorig jaar. Ze werd eigenaar van de Belgische records op de 3.000, 5.000 en 10.000 meter.

Het vrouwelijke afstandslopen in België beleeft een golden hour. Terwijl de mannen al meer dan tien jaar aan de top staan, bleven de vrouwen lang achter. Ondertussen zijn ze bijgebeend, met behalve Van lent – de exponent van de huidige boom – onder meer ook Chloé Herbiet, die de Europese titel behaalde op de halve marathon.

Nog vóór de Belgische criteria voor Birmingham plots overboord werden gegooid, hadden al vier vrouwen zich geplaatst voor de 10.000 meter. Er zijn maar drie plaatsjes en die gingen naar Van lent, Herbiet en Lisa Rooms. Julie Voet moest thuisblijven.

Na het BK atletiek in Leuven kreeg de kersverse nationale kampioene op de 5.000 meter de vraag of ze nog een trainingsstage plande in aanloop naar het EK. “Ja, in Bornem”, grapte Van lent. Het liefst van al vertoeft ze thuis, in vertrouwde omgeving, met papa Geert die ook haar coach is. “Ik ben nog nooit op hoogtestage geweest”, bevestigt ze. Daarmee is ze een grote uitzondering aan de Europese top, waar het tegenwoordig standaard is om drie tot zelfs negen maanden per jaar op hoogte te verblijven.

“Er zijn ook voordelen van thuisblijven”, zegt Geert Van lent. “Het geeft zekerheid en rust.” En ook het financiële plaatje speelt mee. “Tot nu toe had ik niet de ondersteuning en middelen voor een stage”, legt Jana Van lent uit. Ondertussen heeft ze wel een halftijds profcontract.

Haar stages in eigen huis en de grapjes daarover passen binnen de filosofie: zichzelf niet te serieus nemen. “Als ik onze aanpak vergelijk met die van concurrenten, nemen wij het veel luchtiger op”, aldus de meervoudige Belgische recordhoudster. “Voor mij moet het ontspannend blijven. Papa heeft daar een groot aandeel in, want hij is altijd chill en maakt op de juiste momenten een mopje om mij te ontstressen. Hij voelt ook aan wanneer hij aan tafel vooral niet over atletiek moet beginnen.”

Vraag je Van lent naar haar palmares of haar ambities, krijg je bijna altijd een relativerend antwoord. “Ik ben daar eerlijk gezegd niet zo mee bezig”, klinkt het dan. Toen ze in januari in Nice het Europees wegrecord op de tien kilometer (dat ze ondertussen weer kwijt is) op 30’10” bracht, klonk het zelfs dat ze “gewoon toevallig in de buurt was bij vrienden”.