Een jaar geleden kende het Belgische hockey – al een generatie lang leverancier van allerhande eremetaal – zijn slechtste zomer in tien jaar tijd. Op het EK in Duitsland struikelden de Red Panthers naar aloude traditie over de shoot-outs, resulterend in een vierde plaats. Hun mannelijke collega’s eindigden nog een plek dieper en kregen er nog een intern relletje bovenop. Sterkhouder Antoine Kina verliet na wrevel binnen de groep de selectie en zwaaide af als international.

“Dat EK was a slap in the face”, verklaart coach Shane McLeod (57). “Een slag in ons gezicht. Maar soms heb je een beetje een tragedie nodig om echte veranderingen door te voeren. Na dat EK hebben we een tijd lang de Olympic Room (in het trainingscentrum in Wilrijk, red.) gesloten. Pas als we opnieuw een hechte groep vormden, kregen we recht om die kamer opnieuw te gebruiken. En nu zie ik een groep die hard werkt voor mekaar. Dat is de grootste bonus van het afgelopen jaar.”

In 2024 waren ook de Olympische Spelen uitgedraaid op een teleurstelling. Als titelverdediger overleefde België in Parijs zelfs de kwartfinale niet. Een klein decennium hadden de Red Lions vrijwel altijd en overal podia bereikt, maar dat momentum brak bruusk af. “Of ik en mijn bazen ons zorgen maakten? Er is natuurlijk altijd druk, maar wat ons overeind hield was het krediet dat we de voorafgaande tien jaar hadden verworven. Bovendien heerste er altijd openheid over wat al dan niet functioneerde.”

Na Parijs 2024 nam een half dozijn vaste waarden afscheid, maar ook nu nog selecteert McLeod zes dertigplussers. “We lieten de oudere spelers optreden als mentors voor het jonge geweld”, oordeelt hij. “Op die manier kregen de routiniers ook een beter zicht op hun waarde. Die aanpak heeft de groep een boost gegeven. Ik ben ongelofelijk trots op de manier waarop Arthur Van Doren, Arthur De Sloover en zelfs Tom Boon jonge gasten onder hun vleugels hebben genomen. Ze toonden hun jongere collega’s de normen waaraan ze moeten beantwoorden, maar ondersteunden hen tegelijkertijd.”

Na de tweede rampzomer op rij richtte het team zich sneller dan verwacht weer op met een eindzege in de Pro League, die zekerheid bood over een olympische deelname. “Het was heel leuk om opnieuw naar de top van de wereld te klimmen”, verklaart McLeod. “Mijn spelers zijn veel rijper geworden. Vergeet niet dat voor zeven internationals het EK 2025 hun eerste toptoernooi was. Vanaf zaterdag zullen ze ervaren hoe het is om voor eigen publiek een nog groter evenement aan te vatten.”

Tussen 2018 en 2021 speelde geen enkel land ter wereld beter hockey dan België, wat leidde tot een unieke hattrick: goud op het WK, het EK en de Olympische Spelen. Zo dominant is België niet meer, zo dominant is geen enkel land meer. Volgens routinier Arthur Van Doren kan een half dozijn landen meestrijden voor de hoofdprijs. “Maar er zijn genoeg redenen om te veronderstellen dat we altijd meedoen voor de medailles”, aldus McLeod. “Dus ook op dit WK. Als klein land hebben wij een van de beste trainingsprogramma’s ter wereld. Wij beschikken over een uitstekende nationale competitie, over enkele spelers van wereldklasse en een coachingstaf die het beste uit hen kan halen. Hebben wij op dit moment de beste spelers ter wereld? Niet op elke positie. Maar we hebben meer dan genoeg talent om goud te ambiëren. Hoe mooi zou het zijn om voor eigen volk een WK-finale te spelen?”