Ook in Parijs hadden ze woensdagavond eclipsbrillen nodig, want zo hard lag Roos Vanotterdijk (21) te stralen toen ze omhoog keek naar het scorebord. De Zweedse legende Sarah Sjöström (32) bleek zoals gevreesd nog te sterk, maar de kloof was veel kleiner dan verwacht. Voor het eerst werd ze opgemeten in honderdsten, niet in tienden. De zwemmende mama haalde goud in 25”05, kort daarachter tikte Vanotterdijk aan in 25”12.
“Dit voelt heel erg goed”, glunderde de Limburgse. “In deze race is alles samengekomen, alle puntjes stonden op de i. Ik voelde wel dat het goed ging, maar op het moment zelf ben je bezig met hard te zwemmen en alles eruit te halen. Hoofd naar beneden en zwemmen, dat is een vijftig meter. Als je aantikt, weet je niet hoe of wat. Ik besefte wel dat ik een goede race gezwommen had, of het nu tweede of achtste was. Daar begint het mee: goed zwemmen. Die plaats komt erbij.”
Haar 25”12 is een gevoelige verbetering van haar eigen Belgische record, dat ze vorig jaar op het WK in Singapore had gevestigd. Ze zwom toen 25”32. “Exact twee tienden, op een vijftig meter is dat niet niets. Normaal mag je al blij zijn als je er twee honderdsten af kan doen. Het is supermooi. Dit is de bevestiging van jaren hard werken. Je steekt er dag in, dag uit zoveel tijd in, en dit is waarvoor je het doet.”
Met haar kanontijd wordt Vanotterdijk in één klap de zesde snelste vrouw op dit nummer. Sjöström ging wel bij twintig gelegenheden sneller, en de Amerikaanse Gretchen Walsh vijf keer, maar verder moet het Belgische toptalent enkel wereldtoppers Zhang Yufei, Therese Alshammar en Rikako Ikee laten voorgaan.
Na de medailleceremonie was het even stressen, want meteen erna werd Vanotterdijk alweer in het water verwacht voor de halve finale van de 50 meter rugslag. “Ik heb al vaker moeten lopen van het podium naar de oproepkamer. Badmuts op, en hopen dat je nog op tijd bent voor de start. Dat is adrenaline en gáán. Ik geef daar niets om. Het is speciaal, en niet iedereen kan zeggen dat hij dat heeft meegemaakt.”
Die halve finale leverde een tiende tijd op, drie honderdsten te traag voor een plaats in de finale. Maar Vanotterdijk wou niet gezegd hebben dat ze met een ideale voorbereiding beter had gekund. “Die race was goed, alles was beter dan vanochtend in de reeksen. Ik verloor alleen een beetje tijd omdat de aankomst niet goed uitkwam. Maar de prestatie geeft heel veel vertrouwen. Soms moet je door de tijd heen kunnen kijken.”
Zilver op een EK is een topprestatie, maar in het zwemmen krijg je niet meteen de kans om dat te vieren. Geen champagne, geen wilde nacht in Parijs, geen dolle taferelen. “Mijn EK is nog niet gedaan, hè. Er zijn nog vier dagen te gaan. Ik ga nu even los zwemmen en dan gewoon naar bed zoals anders.”
Zo is het EK op dag drie helemaal opengebloeid voor de Belgische selectie. In de vooravond had Sarah Dumont (19) al de toon gezet door als eerste een persoonlijk record te verbeteren. Dat werd meteen een Belgisch record, dat ze nota bene afnam van haar zus Valentine. “Een race op woede en frustratie”, zei ze, verwijzend naar haar tegenvallend resultaat van maandag. En dan kwam de kanontijd van Vanotterdijk.
