“Nee, dat ga ik niet beloven, en geen enkele minister van Justitie zou dat ooit moeten beloven”, zei Todd Blanche zondag in een interview met Meet the Press op NBC, een week na zijn aantreden. Wie nog hoopte dat de nieuwe Amerikaanse minister van Justitie op een respectabele afstand zou opereren van een president die het gerechtelijke apparaat gretig inzet voor persoonlijke afrekeningen, werd teleurgesteld. “Er is een groot verschil tussen zeggen dat we altijd iedere zaak zullen onderzoeken, en zeggen dat we onafhankelijk van het Witte Huis zullen handelen.”
Het antwoord van Blanche was voor veel Amerikanen een bevestiging van de precaire toestand waarin de Amerikaanse rechtsstaat zich bevindt, iets meer dan anderhalf jaar ver in Trumps tweede termijn. Dat de minister van Justitie en de president niet te nauw samenwerken, was lange tijd een leidend principe in de Amerikaanse politiek. Een principe dat werd afgedwongen door het Congres nadat president Richard Nixon zijn justitieminister in de jaren 70 – tevergeefs – onder druk had gezet om het Watergate-schandaal te begraven.
Trump maakte komaf met die traditie door loyalisten als Blanche en diens voorganger Pam Bondi te benoemen aan het hoofd van het ministerie – en dus ook van het parket. Bondi zat er niet mee in om het justitieapparaat ten dienste te stellen van de persoonlijke ambities en vergeldingsdrang van de president. Trump ontsloeg haar uiteindelijk nadat ze het dossier rond de beruchte zedendelinquent Jeffrey Epstein had verknoeid, en omdat ze volgens hem niet voortvarend genoeg was geweest in de aanpak van zijn tegenstanders.
Toch zei Blanche dat Trump zich niet bemoeit met het werk van het parket. “Er bestaat een buitengewoon onjuist narratief dat de president mij ’s ochtends belt en zegt: ‘Todd, ga X of Y vervolgen.’ Dat doet hij niet. Dat heeft hij nooit gedaan. Dat zal hij ook nooit doen.”
In september 2025 eiste Trump niet per telefoon, maar via zijn sociale netwerk Truth Social, dat Bondi achter een reeks van zijn vijanden zou aangaan, onder wie voormalig FBI-directeur James Comey, de Democratische senator Adam Schiff en aanklaagster Letitia James. Allen hadden een rol gespeeld bij juridische en parlementaire onderzoeken naar de president. “Ze zijn allemaal schuldig als de pest”, schreef Trump, die snelle “gerechtigheid” eiste.
Dat Blanche de kritiek op het knechten van het Amerikaanse gerecht zo makkelijk wegwuift, toont dat de verwachting dat hij een matigende kracht zou zijn, ijdele hoop was. Die verwachting was vooral gebaseerd op het traditionele profiel van Blanche in vergelijking met veel collega’s in de regering-Trump.
De nieuwe minister van Justitie stond tot in 2023 in het kiesregister als een Democraat. Hij maakte carrière als aanklager en later als vennoot bij een prestigieuze advocatenfirma in New York. Na Trumps eerste ambtstermijn vertegenwoordigde hij de huidige president in een reeks rechtszaken. Trump beloonde zijn persoonlijke advocaat door hem in zijn tweede ambtstermijn te benoemen tot viceminister van Justitie. Nadat Bondi moest vertrekken, werd Blanche haar plaatsvervanger en kandidaat-opvolger.
Hoewel hij aanvankelijk aan de Senaat had beloofd dat hij niet zou meewerken aan politieke vervolging, kwam Blanche toen met de ene controversiële maatregel na de andere. Die leken er allemaal op gericht om naar de gunst te dingen van de president, die hem in juni inderdaad nomineerde voor zijn huidige baan.
