De precieze omstandigheden van het ongeval met een schoolbusje op een spoorwegovergang in Buggenhout, vorige week dinsdag, blijven onduidelijk. VRT NWS publiceerde maandag de getuigenis van twee anonieme begeleidsters die het rijgedrag van de betrokken buschauffeur eerder al hadden aangekaart. Zij komen met hun verhaal naar buiten, omdat er naar hun gevoel “te veel verzwegen wordt”. Bij het ongeval kwamen vier mensen om het leven: twee kinderen, Mohamed (15) en Arthur (12), de chauffeur en begeleidster Anke Robrecht (27). Drie kinderen verblijven nog steeds in het ziekenhuis.

Bij De Standaard bevestigt een van de betrokken begeleidsters haar eerdere getuigenis. Ze wil anoniem blijven, want ze ervaart expliciete druk vanuit de school om niet met de pers te spreken. De vrouw begeleidde in het jaar voor het ongeval zelf leerlingen van Richtpunt Buggenhout op weg naar school en maakte herhaaldelijk melding van onverantwoord rijgedrag bij de betrokken chauffeur. “Het ging om bruusk rijden, gsm-gebruik achter het stuur, slagbomen negeren, en snelheidsovertredingen.” Twee snelheidsovertredingen in de zone 30 werden bevestigd door De Lijn, waarvoor het busje van ’t Ros Beiaard in onderaanneming reed.

De begeleidster verwittigde meermaals het schoolsecretariaat en busmaatschappij ’t Ros Beiaard, maar kreeg te horen dat “er geen andere chauffeurs beschikbaar waren”. Ze had niet het gevoel dat haar klachten serieus genomen werden en ging naar eigen zeggen om die reden in ziekteverlof. Robrecht was een van haar tijdelijke vervangers. De ex-begeleidster wilde de chauffeur niet zelf op zijn rijgedrag aanspreken, “om hun onderlinge relatie niet op het spel te zetten”. Ze was ook bang “dat hij niet goed op de kritiek zou reageren”. Er waren wel meer chauffeurs bij ’t Ros Beiaard bekend om hun roekeloze rijgedrag, stelt de vrouw.

Haar collega bevestigt die getuigenis. “Als persoon kan ik niets slechts over die chauffeur vertellen. Hij is een respectvolle man. Maar achter het stuur werd hij iemand anders. Hij had geen geduld en vloog uit. Hij respecteerde de snelheidsbeperkingen ook niet en wou telkens voorbijsteken. Ook dat gsm’en klopt. Achter het stuur zat hij telkens te whatsappen”, zegt ze aan het Nieuwsblad.

Bij Richtpunt wilde men in eerste instantie niet op de aantijgingen ingaan. “Wij mogen niets zeggen”, klonk het bij het directiesecretariaat. “Maar alle procedures zijn gevolgd.” Ook de provincie gaf bij monde van gedeputeerde Kurt Moens (N-VA) aan dat alle procedures gerespecteerd werden. “Wij staan recht in onze schoenen.”

Moens bevestigt dat eerdere klachten over de buschauffeur eerst aan ’t Ros Beiaard en later aan het parket werden doorgegeven. “En niet zomaar doorgegeven, wij hebben meermaals laten weten dat wij niet tevreden waren”, verduidelijkt hij later. Maar meer konden het schoolbestuur en de provincie in zijn ogen niet doen. “Wij zijn uiteindelijk niet de werkgever. Wij kunnen niet om een ontslag vragen.” Hij benadrukt dat de directie niets te verwijten valt. “Voor de directeur valt dit heel zwaar. Zij zit er na een emotionele week helemaal door.”

Jolien Roef, directeur van Richtpunt, reageerde zelf schriftelijk op de getuigenissen. Ze verwees daarbij naar een boodschap die maandag met de ouders gedeeld werd: “Berichten die wij van begeleiding (sic) ontvangen over gelijk welke chauffeur worden steeds doorgegeven aan de werkgever van de desbetreffende chauffeur. Van daaruit moeten wij vertrouwen op de opvolging van de werkgever. Wij kunnen tegenover de chauffeur van een bus nooit iets zelf beslissen, aangezien wij geen werkgever zijn.”

Er wordt dus vooral naar ’t Ros Beiaard gekeken, maar de busmaatschappij wilde zelf niet op de getuigenissen ingaan. Ze verwees voor verdere informatie naar De Lijn. Daar zeggen ze te wachten op verdere informatie van de busmaatschappij. Het parket van Oost-Vlaanderen “neemt akte van de getuigenissen en voegt die aan het onderzoek toe”, maar wilde maandag niet meer kwijt.